To anime jest pomieszaniem wszystkiego z wszystkim. Opowiada o perypetiach młodej piętnastolatki (obecnie ma około 18 lub 19), która pomimo swojej drobnej postury potrafi nieźle skopać dupę. Niestety trochę odbiegnę od kanonów pisania recenzji, opisów anime, żeby każdy zainteresowany sam się zapoznał z tą pozycją.

Na swojej drodze Lina przez wszystkie serie do tej pory (wł. リナ　インバース) zgarnia niezłe party:

• doskonałego wojownika, który włada mieczem jak nikt inny, dodatkowym atutem jest to, że ten jego mieczyk jest super zajebisty, bo to legendarny 光の剣 a właściwie ゴルウンノヴァ, dokładniej dowiecie się po obejrzeniu paru odcinków
• bardzo inteligentnego i rozważnego człowieka, który przez takiego jednego został zamieniony w chimerę, który włada bardzo potężną magią szamańską
• księżniczkę jednego z królestw, która ma świra na punkcie sprawiedliwości czym wkurza Linę. Ma też cyce jak Pabianice a Lina jest płaska jak deska, więc to też działa jej na nerwy
• bardzo tajemniczego kapłana. Ta jasne: tak na prawdę jest przedstawicielem rasy mazoku (przeciwieństwo rasy bogów). Bardzo lubię tę postać, nie śmiem twierdzić, że jest chyba jedną z najsilniejszych postaci w anime
• zakochana w jednym z głównych bohaterów córka sołtysa jakiejś wioski pod inną wsią (tak na prawdę, to miasto to niegdyś było siedzibą najpotężniejszych magów), która włada białą magią, jest jakąś tam kapłanką i nie radzi sobie w ogóle z niczym ofensywnym, po czym w końcówce drugiej serii zapierdziela takim dragon slavem, że Linie szczena opada do... no w sumie jest na prawdę płaska, więc po prostu szczena jej opada
• smoczyca, która daje im questa, że niby jak czegoś tam nie zrobią to wszystko się posypie. Pomimo, że opanowała transformacje do ludzkiej formy to jak ktoś ją wkurza to spod spódnicy jej wystaje niespodzianka, czyli ogon
• małe stworzonko, które wygląda jak pluszowa przytulanka. Później okazuje się, że to przejściowa forma, bo jego ciało zostało zamrożone, bo była jakaś epidemia, która sięgneła jego królestwa (btw był księciem)

i wielu innych jeszcze...

Jak widać po różnorodności bohaterów to jest niezły burdel. Humor jest niesamowity tak jak charakter głownej bohaterki która potrafi zacząć castować zaklęcie niszczące wszystko w promieniu 25 kilometrów z odległości jednego metra celując komuś w twarz, bo "ona ją wkurza". Są momenty bardzo poważne, w których pokazane jest jak ważni są dla siebie ludzie w ekipie (nie że grupowo, tylko tak parami - żeby nie było), ratują świat tak z 4 czy 5 razy, ale ogólnie to jakoś się nie przejada. Nic więcej nie napiszę, żebyście zachęceni bądź zniechęceni tym artykułem obejrzeli sami.