Poniższe zestawienie Kany (Hiragana + Katakana) byłoby zapewne bardziej czytelne, gdyby było zamieszczone w postaci tablicy. Wierzę jednak, że dla chcących nauczyć się podstaw japońskiego nie będzie to żadną przeszkodą. Na początek proponuję szersze zapoznanie się z hiraganą, gdyż to właśnie dzięki niej możliwy jest uproszczony zapis znaków kanji, które na pewno przewiną się w dalszej części kursu. Dodam jednak, że dla ułatwienia każde słowo będzie zapisane również w rōma-ji.

Kana.
Znaki w segmentach umieszczono w następującej kolejności: rōma-ji, hiragana, katakana.

a, i, u, e, o
あ、い、う、え、お
ア、イ、ウ、エ、オ

ka, ki, ku, ke, ko
か、き、く、け、こ
カ、キ、ク、ケ、コ

sa, shi, su, se, so
さ、し、す、せ、そ
サ、シ、ス、セ、ソ

ta, chi, tsu, te, to
た、ち、つ、て、と
タ、チ、ツ、テ、ト

na, ni, nu, ne, no
な、に、ぬ、ね、の
ナ、ニ、ヌ、ネ、ノ

ha, hi, fu, he, ho
は、ひ、ふ、へ、ほ
ハ、ヒ、フ、ヘ、ホ

ma, mi, mu, me, mo
ま、み、む、め、も
マ、ミ、ム、メ、モ

ya, yu, yo
や、ゆ、よ
ヤ、ユ、ヨ

ra, ri, ru, re, ro
ら、り、る、れ、ろ
ラ、リ、ル、レ、ロ

wa, o
わ、を
ワ、ヲ

n
ん
ン

Udźwięcznienia.
Poprzez dodanie dwóch kresek w górnym prawym rogu znaku otrzymujemy:
- sylaby na „k” zamieniane są na sylaby na „g”
- sylaby na „s” --> sylaby na „z” (wyjątek „ji”)
- sylaby na „t” --> sylaby na „d” (wyjątek „ji” i „zu”)
- sylaby na „h” --> sylaby na „b”

ga, gi, gu, ge, go
が、ぎ、ぐ、げ、ご
ガ、ギ、グ、ゲ、ゴ

za, ji, zu, ze, zo
ざ、じ、ず、ぜ、ぞ
ザ、ジ、ズ、ゼ、ゾ

da, ji, zu, de, do
だ、ぢ、づ、で、ど
ダ、ヂ、ヅ、デ、ド

ba, bi, bu, be, bo
ば、び、ぶ、べ、ぼ
バ、ビ、ブ、ベ、ボ

pa, pi, pu, pe, po
ぱ、ぴ、ぷ、ぺ、ぽ
パ、ピ、プ、ペ、ポ

Zaś dodając małe kółeczko przy sylabach na „h” otrzymujemy sylaby na „p”

pa, pi, pu, pe, po
ぱ、ぴ、ぷ、ぺ、ぽ
パ、ピ、プ、ペ、ポ

Uwagi na temat transkrypcji.

1. ん zawsze jest transkrybowane jako n
2. ん przed spółgłoskami „b”, „p”, „m” zmienia się w „m”, co wynika z fonetycznego upodobnienia się spółgłoski „n" do następników.
3. Kiedy po „n” kończącym sylabę następuje głoska „y” lub samogłoska, stosuje się apostrof, by nie dopuścić do błędnej wymowy: np. tan'i (jednostka) i tani (dolina),
4. Małemu znakowi っodpowiada w transkrypcji podwojona spółgłoska, z wyjątkiem „ch”, które (podwojone) zmienia się w „tch” i „j” przed którą stawia się „d”: np. gakkō(szkoła), matchi (zapałki), badji (odznaka)
5. W wykrzyknikach takich jak あっ małemu znakowi っ w transkrypcji odpowiada apostrof: A'! Taihen da. (Och! To straszne)
6. Samogłoski długie oznaczone są poziomą kreską u góry, z wyjątkiem długiego „i”, które transkrybowane jest jako „ii”: np. kōhii (kawa)
7. Zgłoski "ji" (ぢ) i "zu" (づ) są niekiedy kłopotliwe. Szczególnie, że najczęściej są zapisywane za pomocą znaków じ i ず.

Zgłoski kombinowane.
Zmiękczenia sylab uzyskujemy dzięki sylabom „ya”, „yu”, „yo".

kya, kyu, kyo
きゃ、きゅ、きょ
キャ、キュ、キョ

gya, gyu, gyo
ぎゃ、ぎゅ、ぎょ
ギャ、ギュ、ギョ

sha, shu, sho
しゃ、しゅ、しょ
シャ、シュ、ショ

ja, ju, jo
じゃ、じゅ、じょ
ジャ、ジュ、ジョ

cha, chu, cho
ちゃ、ちゅ、ちょ
チャ、チュ、チョ

nya, nyu, nyo
にゃ、にゅ、にょ
ニャ、ニュ、ニョ

hya, hyu, hyo
ひゃ、ひゅ、ひょ
ヒャ、ヒュ、ヒョ

bya, byu, byo
びゃ、びゅ、びょ
ビャ、ビュ、ビョ

pya, pyu, pyo
ぴゃ、ぴゅ、ぴょ
ピャ、ピュ、ピョ

mya, myu, myo
みゃ、みゅ、みょ
ミャ、ミュ、ミョ

rya, ryu, ryo
りゃ、りゅ、りょ
リャ、リュ、リョ

Zgłoski zapisywane tylko za pomocą znaków katakany.

wi, we, wo
ウィ、ウェ、ヲォ
　
va, vi, v, ve, vo
ヴァ、ヴィ、ヴ、ヴェ、ヴォ

ti, tu
ティ、トゥ

di, du
ディ、ドゥ

ca, ci, ce, co
ツァ、ツィ、ツェ、ツォ

fa, fi, fe, fo
ファ、フィ、フェ、フォ

ye, kye, gye, she, je
イェ、キェ、ギェ、シェ、ジェ

che, nye, hye, bye, pye
チェ、ニェ、ヒェ、ビェ、ピェ

Uwagi na temat transkrypcji.

1. Powyższe sylaby stosuje się tylko do zapisu wyrazów obcych,
2. Sylabogramy występujące w tych zgłoskach jako drugie zapisuje się małymi znakami.